Oi !!

Witajcie :D przepraszam że nie było notki dosyć długo. Niestety szkoła i jeszcze teraz na roraty muszę chodzić głupi indeks :< Dzisiaj pojawią się wiersze o wilkach wzięte z internetu. Miała się dziś pojawić następna część "Pamiętnika", ale jakoś nie mam weny żeby pisać jestem padnięta po prostu. Tooo lecimy z wierszami :P
Czytam= Komentuje

~ Gota

ludzie mówią, że nie znamy łez.
Wilków z dziczy przecież nic nie wzruszy,
wilk nie ma serca czy to prawdą jest?
Ludzie mówią: ''nie znają czułości'',
ludzie mówią: ''wilki nie kochają,
są dzikie, nie znają miłości'',
mówią ludzie tak, czy rację mają?

Autor nieznany

------------------------------------------------------------------------------

Kły, ścigają cichą nocą.
Oni się ze strachu pocą.
Pazur, Kieł, Wąsik i Skowyt
Zostali wysłani w łowy.
Biegną, pędzą, wilk za wilkiem,
Nie odpoczną ni na chwilkę,
Tylko błądzą niepotrzebnie,
Pracę robiąc swą chwalebnie.
Wtem pojawia się wataha,
Smutni, nędzni, także w łachach.
I kurczącą się potęgą,
Pragną zabić świata piękno.
Wilki jako przyjaciele,
Pomagają sobie wiele.
Zwłaszcza w chwilach walk nieznośnych,
Przychodzących z sercem wiosny.
Dziś to jeszcze puch w pazurach,
Nad lasami śnieżna chmura,
I tak prosząc o zwolnienie,
Zdrowych szczeniąt urodzenie,
Kilka próśb wysłanych bogom,Długi, rudy, piękny ogon…

--------------------------------------------------------------------------------------- 

Kiedy noc nastanie.
Kiedy wilk zawyje.
Kiedy pierwszy jeleń od twych zębów zginie.
Gdy z triumfem do swej jaskini powrócisz.
Gdy dasz jelenia rodzinie by się posiliła.
Gdy zobaczysz szczenięta swe już prawie dorosłe.
Gdy powrócisz do nas po długiej rozłące.
Gdy jak feniks z popiołów się odrodzisz.
To wataha cię przyjmie w swoje skromne progi. 

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Wilki żyją w ciemności,
wtedy oczy im świecą, bo tworzą.
Mają jednak zachody i świty smutne.
Echo duszy niesie,że uśmiech wilka
się kocha
i jest źrenicą oka.
Święta idea wysokie światło.
Chodził beztrosko w śmiertelnej ciszy
Duszy tkliwej zabrakło,
i starań zapobiegliwych.
I choćbyś całował ślad stopy,
światło niebezpiecznie gaśnie.
Stajesz..
z opuszczoną powieką,
a słońce mruży źrenice.
Słowo można złamać wtedy, 
gdy wiary mało.
Serce zadrżało nagle,
bo skarb odbierają?
Scalić niezwykłe zachwycenie,
co umiera w tęsknocie i żalu,
tylko gorącym uczuciem można.
Chociaż trudno..
lub wcale.
Zieleń się w wierszu chowa
czas odpowie..
prawdziwa to więź bezwarunkowa
czy naiwna głupota.  

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Człowiek i wilk

Szedł podróżny w wilczurze, zaszedł mu wilk drogę.

"Znaj z odzieży- rzekł człowiek- co jestem, co mogę."

Wprzód się rozśmiał, rzekł potem człeku wilk ponury:

"Znam, żeś słaby, gdy cudzej potrzebujesz skóry. 

--------------------------------------------------------------------------------

Wilk i Czerwony Kapturek

Czerwony Kapturek,

kąsając ogórek

do babci szedł leśną ścieżynką.

Wilk z gąszcza wyskoczył

i zajrzał mu w oczy,

i spytał:

- Gdzie idziesz, dziecinko?

- Do babci. - powiedział

Czerwony Kapturek - 

bo babcia ma straszną gorączkę,

katarek i grypkę

i straszną wysypkę,

padaczkę,

konwulsje

i śpiączkę.

 ----------------------------------------------------------------

To na tyle :D podobały się niestety wszystkie z neta, ale cóż nie mam weny na pisanie a nie chiałam przedłużać okresu czekania na kolejną notatke. Wiec pasują wam takie notki co jakiś czas ??